แม้เธอจะหวั่นไหว ... ฉันก็ขอหวั่นใจไปกับเธอ
แค่เพียงครั้งที่ใจเผลอ...ฉันก็ไม่อยากให้เธอต้องเดียวดาย

.. ข อ ฉั น ยื น ต ร ง นี้ ไ ด้ ห รื อ เ ปล่ า ..
ฉันจะช่วยเป็นสายลมแผ่วเบา...ที่ไร้ความหมาย
ฉันจะอยู่เพื่อรับฟัง..ให้เธอได้ระบาย
จนกว่าน้ำตาจะเหือดหาย
และความเศร้าจะย่างกลายตายจากเธอ

.. ข อ ฉัน ยื น ต ร ง นี้ ไ ด้ ห รื อ เ ป ล่ า ..
แค่ชั่วครู่ชั่วคราว...พอที่คนปวดร้าวเลิกพร่ำเพ้อ
จะรับฟังฉันได้ไหม...หากฉันมีคำปลอบใจมาให้เธอ
เมื่อใดที่ความช้ำเหม่อ... มันไม่มาให้เธอเจอะเจอฉันก็พอใจ

.. แ ล้ ว ฉั น จ ะ ก ลั บ ไ ป ยื น ต ร ง ที่ เ ก่ า ..
ตรงที่ไม่มีคำว่าเรา...มีแค่ความว่างเปล่าชิดใกล้
แต่ฉันจะขอกลับมา...ในวันที่เธออ่อนล้าไม่เหลือใคร
กลับมาอยู่เป็นเพื่อนใจ...จนกว่าเธอยิ้มได้
ฉันก็จะยอมจากไปแต่โดยดี

...ก็ต้อง POTATO สิจ๊ะ...